εἰσοιχνέω
εἰσοιχνέω, to go into, enter
εἰσοιχνέω, poet. Verb,
- go into, enter, c. acc., χορὸν εἰσοιχνεῦσαν Od. 6.157; οὐδέ μιν (sc. πάτον) εἰσοιχνεῦσι κυνηγέται 9.120; ὁπόσοι τὴν Διὸς αὐλὴν εἰσοιχνεῦσιν A. Pr. 122 (anap.).
dar un paso para entrar, entrar en c. ac.
λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορὸν εἰσοιχνεῦσαν
cuando ven a tal retoño dando el paso para entrar en el coroοὐδέ μιν (νῆσον) εἰσοιχνεῦσι κυνηγέται
ni entran en ella (en la isla) cazadoresὁπόσοι τὴν Διὸς αὐλὴν εἰσοιχνεῦσιν
τὸν πάντεσσι βροτοῖς μόνον οἶκον
εἰσ·οιχνέω-ῶ, entrer dans, acc. seul. 3 pl. épq. εἰσοιχνεῦσιν, Od. 9, 120 ; Eschl. Pr. 122 ; et part. prés. épq. εἰσοιχνεῦσαν, Od. 6, 157.
Étym. εἰς, οἴχομαι.
εἰσοιχνέω, hineingehen ; τὴν Διὸς αὐλήν Aesch. Prom. 122 ; Od. 6.157, 9.120.
†εἰσοιχνέω
[εἰσ- 1.]
3 pl. εἰσοιχνεῦσι Od. 9.120.
Acc. sing. fem. pple. εἰσοιχνεῦσαν Od. 6.157.
With acc., to go to, land upon: νῆσον Od. 9.120.
To approach in order to take part in: χορόν Od. 6.157.
εἰσοιχνέω (οἴχομαι), 3 pl. -εῦσι, part. -εῦσαν: enter. (Od.)
εἰσοιχνέω
Aeolic 3rd pl. -οιχνεῦσι
- to go into, enter, c. acc., Od.