εὐκραής
εὐκραής, gentle
εὐκρᾱής, Ep. ἐϋκρ-, ές,
- = εὔκρᾱτος (v.l. for ἀκραής in Od. 14.299, Hes. Op. 594); of winds, gentle, A.R. 2.1228, 4.891; ἀὴρ Thphr. CP 1.11.6, 2.3.3 (nisi leg. εὐκράς); temperate, neither too dry nor too wet, τόποι Arist. Mete. 352a7; of love, Opp. H. 4.33.
- II = εὐκράς (A) 2, Poll. 6.23 (interpol.).
- III Adv. -αῶς prob. cj. for εὐκραής in Aristaenet. 1.3.
εὐ·κραής, ής, ές [ᾱ] bien mélangé, d’où :
1 tempéré (climat) Arstt. Meteor. 1, 14, 10 ||
2 modéré (vent) A. Rh. 2, 1228, etc. ||
3 fig. calme, paisible (désir, amour) Opp. H. 4, 33 ||
➳ Épq. ἐϋκραής, A. Rh. l. c. etc.
Étym. cf. εὔκρατος.
εὐκραής, [ᾱ], ep. ἐϋκρᾱής, = εὔκρατος, wohl gemischt, temperiert, κρήνη εὐκραὴς οὖσα πρὸς χειμῶνα καὶ θέρος Plat. Critia. 112d. Bes. von Winden, mäßig, milde, Ap.Rh. 4.891, οὖρος, 2.1228 ; übertr., ἔρως, Opp. H. 4.33. Vom Klima, τόποι, Arist. Meteor. 1.14.
• Adv. εὐκραῶς , Sp.
• Adv. εὐκραῶς , Sp.