εὔκραιρος
εὔκραιρος, with fine horns
εὔκραιρος, Ep. ἐϋκρ-, ον, also η, ον, (κραῖρα)
- with fine horns, esp. of oxen, βουσὶν ἐϋκραίρῃσιν h.Merc. 209; εὐκραίρῳ βοΐ A. Supp. 300.
- 2 of ships, with beautiful beak, Opp. H. 2.516, Tryph. 213.
εὔ·κραιρος, épq. ἐΰ·κραιρος, ος, ον :
1 aux belles cornes (bœuf) Hh. Merc. 209 ; Eschl. Suppl. 300 ||
2 à l’éperon solide (navire). Opp. H. 2, 516 ||
➳ Fém. épq. ἐϋκραίρη, Hh. l. c.
Étym. εὖ, κραῖρα.
εὔκραιρος, H.h. Merc. 209, βουσὶν ἐϋκραίρῃσιν, schön gehörnt, Aesch. Suppl. 296 ; ναῦς, wohlgeschnäbelt, Opp. H. 2.516.
εὔκραιρος
κραῖρα
- with fine horns, esp. of oxen, Hhymn.