εὐλᾶϊγξ
εὐλᾶϊγξ, ὁ, ἡ, gen. ιγγος,
- poet. for εὔλιθος, τράπεζα AP 9.767 (Agath.); σορός ib. 7.605 (Jul.), cf. Coluth. 46, Nonn. D. 5.134.
εὐ·λᾶϊγξ, ϊγγος (ὁ, ἡ) construit en belles pierres ou en pierres solides, Anth. 9, 767, etc. Col. 46 ; Nonn. D. 16, 403, etc.
Étym. εὖ, λᾶας.
εὐλᾶϊγξ, ϊγγος, von schönem Stein, τράπεζα, σορός, Paul.Sil. 68 Iul. Aeg. 52 (IX.767, 605); κλισμός, Col. 46 ; πόλις, Nonn. D. 16.403.
εὐλᾶϊγξ
poet. for εὔλιθος, Anth.