εὐλάχανος
εὐλάχανος, fruitful in herbs
εὐλάχᾰνος [λᾰ], ον,
- fruitful in herbs, AP 7.321.6; τόποι Gp. 12.3.3.
εὐ·λάχανος, ος, ον [ᾰᾰ] qui produit de beaux légumes, Anth. 7, 321.
Étym. εὖ, λάχανον.
εὐλάχανος, mit schönen, reichlichen Küchenkräutern, γῆ, Ep.adesp. 650 (VII.321).
εὐλάχανος
εὐ-λάχᾰνος, ον
λάχανον
- fruitful in herbs, Anth.