εὐλέαντος Save Bailly 2024 Pape εὐ·λέαντος, ος, ον, facile à concasser, à broyer, Arstt. P.A. 3, 14, 10 ; Xénocr. Al. 42 || Cp. -ότερος, Méd. p. 300 Matthäi. Étym. εὖ, λεαίνω. εὐλέαντος, = εὐλείαντος.