εὐποίητος

εὐποίητος, ον (v. infr.),

• well-made, well-wrought, ἔν τε θρόνοις εὐ. Od. 20.150; εὐποίητόν τε πυράγρην 3.434; ἅρμα B. 5.177, cf. Hes. Sc. 64, A.R. 3.871, etc.: fem. -τῇσι, -τάων, Il. 5.466, 16.636 (nisi scrib. divisim, cf. Sch.Il.ll.cc.).

εὐποίητος, wohl gemacht, schön gearbeitet ; vom Leder, βόες, Il. 16.636, im fem. εὐποιητάων, wie πύλῃς εὐποιητῇσι [so zu akzent. u. besser getrennt geschrieben] Il. 5.466 ; θρόνος, εἵματα, Od. 20.150, 13.369 ; πυράγρη εὐποίητος 3.434 ; 2 Endgn auch Ap.Rh. 3.871.

εὐποίητος

-η, -ον, also -ος, -ον

[εὐ- 1 + ποιέω.]

(Cf. ποιητός 2.)

Epithet of various products of art, well made, constructed, woven: φάλαρα Il. 16.106, βοῶν 636: πυράγρην Od. 3.434, εἵματα Od. 13.369, θρόνοις Od. 20.150.

εὐποίητος : well-made, well-wrought.

εὐποίητος εὐ-ποίητος, ον

• well-made, well-wrought, Od., Hes.