εὔπνους

εὔ-πνους -ουν, zonder contr. εὔπνοος -οον, ep. ἐΰπνοος [πνέω] comp. εὐπνοώτερος en εὐπνούστερος, superl. εὐπνούστατος
1.  luchtig, met frisse wind: τὸ εὔπνουν τοῦ τόπου de frisse lucht ter plekke Plat. Phaedr. 230c; met gezonde wind: εὔπνουν τὸν ἀέρα ... παρέσχον (de regenbuien) maakten de lucht zuiver Plut. Alex. 27.2.
2.  geneesk. goed ademend; goede ademhaling bevorderend.