εὐπλοκαμίς Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape εὐ·πλοκαμίς, seul. ἐϋ·πλοκαμίς, ῖδος [ᾰῑδ] adj. f. c. le suiv. Od. 2, 119 ; 19, 542. ἐϋ-πλοκαμίς -ῖδος, als adj. f., met fraaie vlechten. εὐπλοκαμίς, ῖδος, ἡ, ep. ἐϋπλοκαμίς, fem. zu εὐπλόκαμος, Ἀχαιαί Od. 2.119, 19.542.