εὐτρεπιστέον
εὐτρεπιστέον, one must treat
εὐτρεπ-ιστέον,
- one must treat, of a doctor, Hp. Loc.Hom. 30; one must prepare, Hld. 4.15.
- 2 Adj. -ιστέος, α, ον, Poll. 10.76.
εὐτρεπιστέον, vb. d’εὐτρεπίζω, Hpc. 423, 43 ; Hdt. 4, 15.