εὐτρεφής
εὐτρεφής, well-fed
εὐτρεφής, Ep. ἐϋτρ-, ές, (τρέφω)
- well-fed, ὄϊες ἐϋ. Od. 9.425; αἰγὸς ἐϋ. 14.530; σαρκὸς εὐτρεφέστατον πάχος E. Cyc. 380 (prob.l.), cf. Pl. Lg. 835d.
- II nourishing, Thphr. CP 1.18.1 (v.l. εὐτραφοῦς).
εὐ·τρεφής, ής, ές, bien nourri, gras, fort, en parl. d’animaux (brebis, chèvres) Od. 9, 425 ; 14, 530 ||
Sup. -έστατος, Eur. Cycl. 380 ||
➳ Épq. ἐϋτρεφής, Od. ll. cc.
Étym. εὖ, τρέφω.
εὐτρεφής, ές, u. ἐϋτρεφής,
1) die mehr dichterische Form für εὐτραφής, vgl. Lobeck zu Phryn. 477, z.B. αἰγὸς ἐϋτρεφέος Od. 14.530, ὄϊες 9.425 ; σαρκὸς εὐτρεφέστατον πάχος Eur. Cycl. 380.
2) wohl nährend, ὕδωρ εὐτρεφέστατον Aesch. Spt. 289.
1) die mehr dichterische Form für εὐτραφής, vgl. Lobeck zu Phryn. 477, z.B. αἰγὸς ἐϋτρεφέος Od. 14.530, ὄϊες 9.425 ; σαρκὸς εὐτρεφέστατον πάχος Eur. Cycl. 380.
2) wohl nährend, ὕδωρ εὐτρεφέστατον Aesch. Spt. 289.
εὐτρεφής
τρέφω
- well-fed, Od., Eur.