εὐτράχηλος
εὐτράχηλος, with fine neck
εὐτράχηλος [ᾰ], ον,
- with fine neck, Tim.Gaz. ap. Ar.Byz. Epit. 81.8, Hippiatr. 115.
εὐ·τράχηλος, ος, ον [ᾰ] dont le cou est beau ou fort, Hippiatr. p. 261.
Étym. εὖ, τράχηλος.
εὐτράχηλος, mit schönem Halse, Sp.