εὔτρητος
εὔτρητος, well-pierced
εὔτρητος, Ep. ἐΰτρ-, ον, (τετραίνω)
- well-pierced, λοβοί Il. 14.182; χόανα Hes. Th. 863; δόνακες APl. 16.8 (Alc.); with many orifices, φλέβια Thphr. Sens. 56; porous, σπόγγος Q.S. 9.429; πέδον AP 6.21.5.
εὔ·τρητος, ος, ον :
1 bien percé, percé avec art, Il. 14, 182 ; A. Pl. 4, 8 ||
2 à large ouverture, Hés. Th. 863 ||
3 percé de plusieurs trous. Th. Sens. 56 ; d’où poreux, Q. Sm. 9, 429, Anth. 6, 21 ||
➳ Poét. ἐΰτρητος, Il. l. c. ; Anth. 9, 365.
Étym. εὖ, τιτράω.
εὔτρητος, ep. ἐΰτρητος, wohl, künstlich durchbohrt λοβοί Il. 14.182 ; δόνακες Alcaeus 10 (Plan. S); – mit großer Oeffnung, χόανος Hes. Th. 863 ; Theophr.; – viel durchlöchert, σπόγγος Qu.Sm. 9.429 ; κάλαμος, von der Flöte, Iulian. Caes. 2 (IX.365).
εὔτρητος
τιτράω
- well-pierced, of ears for earrings, Il.: porous, Anth.