εὔφιμος
εὔφιμος, well-bitted, well-bridled
εὔφῑμος, ον,
- well-bitted, well-bridled, Hdn. Epim. 178 (hence εὐφῑμία, v. εὐκαμία).
- II astringent, styptic, Nic. Al. 275.
εὔ·φιμος, ος, ον [ῑ] très astringent, Nic. Al. 275.
Étym. εὖ, φιμός.
εὔφιμος, [ῑ],
1) sehr zusammenziehend, Nic. Al. 275.
2) vom Pferde, dem ein Gebiß gut anzulegen ist, Hdn. epimer. 178.
1) sehr zusammenziehend, Nic. Al. 275.
2) vom Pferde, dem ein Gebiß gut anzulegen ist, Hdn. epimer. 178.