εὔζυγος
εὔζυγος, well-benched
εὔζῠγος, Ep. ἐΰζῠγος, ον, (ζυγόν III)
- of ships, well-benched, Od. 13.116, 17.288, A.R. 1.4; ἅρμα θαλάσσης Opp. H. 1.190; εὐσδύγων prob. in Alc. Oxy. 1233 Fr. 4.9.
εὔ·ζυγος, épq. ἐΰ·ζυγος, ος, ον [ζῠ] touj. en parl. d’un vaisseau, bien joint, bien ajusté, bien construit, ou sel. d’autres, garni de bancs commodes pour les rameurs, Od. 13, 113.
Étym. εὖ, ζεύγνυμι.
εὔζυγος, ep. ἐΰζυγος, wohlgejocht, vom Schiffe, Od. 13.116, 17.288, festverbunden, oder mit guten Ruderbänken ; Ἀργώ Ap.Rh. 1.4, wo der Schol. εὐκάθεδρος erklärt.
εὔζυγος , ἐύζ. (ζυγόν): well - yoked, of a ship, i. e. ‘well - beamed,’ or according to others, ‘well - benched,’ Od. 13.116, Od. 17.288.
εὔζυγος
ζυγόν III
- of ships, well-benched, Od.