εὐέστιος
εὐέστιος, prosperous
εὐέστιος, ον, (εὐεστώ)
- prosperous, of Delos, Call. Del. 325; γῆρας Id. Epigr. in Berl.Sitzb. 1912.548.
εὐ·έστιος, ος, ον, qui offre une belle ou une bonne résidence, Call. Del. 325.
Étym. εὖ, ἑστία.
εὐέστιος, mit schönem Herde, schön zu bewohnen, Callim. Del. 325.