εὔερος
εὔερος, ον, Att. form of εὔειρος (q. v.).
εὔ·ερος, ος, ον, couvert d’une bonne laine ou d’une laine épaisse, riche en laine, Soph. Tr. 675 ; Ar. Av. 121.
Étym. εὖ, ἔριον, cf. εὔειρος.
εὔερος, att. = εὔειρος, schönwollig, reich an Wolle ; πόλις, Soph. Tr. 672 ; Ar. Av. 121 u. Cratin. bei Schol. ib.
εὔερος, ον
Attic for εὔειρος.