εὔζηλος
εὔζηλος, emulous in good
εὔζηλ-ος, ον,
- in good style (cf. ζῆλος), οὐκ εὔ. ἀναχρονισμός Eust. 361.24. Adv. -λως, μελετᾶν AP 11.144 (Cereal.).
- II enviable, Nic. Al. 9.
εὔ·ζηλος, épq. ἐΰ·ζηλος, ος, ον, digne d’envie, Nic. Al. 9.
Étym. εὖ, ζῆλος.
εὔζηλος, wohl, im Guten nacheifernd, εὐζήλως μελετᾶν Cereal. 2 (XI.144); aber Κρέουσα εὔζ., bei Nic. Al. 9, = ζηλωτή.
εὔζηλος
εὔ-ζηλος, ον
- emulous in good: adv. -λως, Anth.