εὔζωστος
εὔζωστος, easily girt, convenient for girding
εὔζωστος, ον, (ζώννυμαι)
- easily girt, convenient for girding, ᾗ εὐζωστότατος αὐτὸς ἑωυτοῦ ἐστι Hp. Art. 14; gloss on εὔζωνος, Sch.D Il. 1.429.
εὔ·ζωστος, ος, ον, qu’il faut garnir ou garni d’une bonne ceinture, Hpc. Art. 791 au sup. -ότατος.
Étym. εὖ, ζώννυμι.
εὔζωστος, = εὔζωνος, Erklärung Schol. Il. 1.429.