ζηλοδοτήρ
ζηλοδοτήρ, giver of bliss
ζηλο-δοτήρ, ῆρος, ὁ,
- giver of bliss, AP 9.524.7.
ζηλο·δοτήρ, ῆρος, adj. m. qui procure des biens enviables (Bacchus) Anth. 9, 524, 7.
Étym. ζῆλος, δοτήρ.
ζηλοδοτήρ, ῆρος, ὁ, heißt Dionysus, Anth. IX.524.7, der Leidenschaft od. edles Streben erweckt.
ζηλοδοτήρ
ζηλο-δοτήρ, ῆρος,
- giver of bliss, Anth.