ζηλωτέος
ζηλωτέος, to be emulated
ζηλ-ωτέος, α, ον,
- to be emulated, D.L. 5.74.
- II ζηλωτέον one must emulate or copy, Plb. 4.27.8, Plu. Lib.educ. 2.12a; νέοις ζ. τοὺς γέροντας id. fr. 210 Sandbach.
- 2 one must strive after, πραότητι Ath. Med. ap. Orib. inc. 21.18.
ζηλωτέος, α, ον, vb. de ζηλόω, DL. 5, 74 ; au neutre, Pol. 4, 27, 8 ; Plut. (Stob. 586, 1).