ζηλομανής
ζηλομανής, mad with jealousy
ζηλο-μᾰνής, ές,
- mad with jealousy, κόλασμα AP 5.217 (Agath.), cf. Nonn. D. 41.211.
ζηλο·μανής, ής, ές [ᾰ] furieux par jalousie, Anth. 5, 218 ; Nonn. D. 41, 211.
Étym. ζῆλος, μαίνομαι.
ζηλομανής, ές, vor Eifersucht rasend, Ἄρης Nonn. D. 41.211 ; κόλασμα Agath. 14 (V.218).
ζηλομανής
ζηλο-μᾰνής, ές
μαίνομαι
- mad with jealousy, Anth.