ζημίωμα
ζημίωμα, a penalty, fine
ζημί-ωμα, ατος, τό, (ζημιόω)
- penalty, fine, Luc. Prom. 13, Sammelb. 5174.13 (vi A.D.), etc.; τῆς ἀταξίας for their disorder, X. HG 3.1.9; -ώματα ἔστω ἀστυνόμοις let them have the right of imposing penalties, Pl. Lg. 764c.
- 2 loss, opp. λῆμμα, BGU 419.13 (iii A.D.); injury, damage, ζ. προστρίβεσθαί τινι D.C. 52.33.
ζημίωμα, ατος (τὸ)
1 peine, Luc. Pr. 13 ; ζ. τινος, Xén. Hell. 3, 1, 9, peine infligée pour qqe ch. ||
2 droit d’infliger une peine, Plat. Leg. 764c.
Étym. ζημιόω.
ζημίωμα, τό, Strafe, Luc. Prom. 13 ; bes. Geldbuße, Plat. Legg. VI.764c, u. das Recht sie aufzulegen.
ζημίωμα, ατος, τό,
ζημιόω
- a penalty, fine, Luc.; τῆς ἀταξίας for their disorder, Xen.