θανατηγός
θανατηγός, death-bringing
θᾰνᾰτ-ηγός, όν,
- death-bringing, epith. of Hecate, PMag.Par. 1.2865; f.l. for θάργηλος, Timocl. 7.
θανατηγός, den Tod herbeiführend, Timocl. bei Ath. IX.407e, l.d.
tú, bebedora de sangre, portadora de muerte