θεοσυλία
θεοσυλία, sacrilege
θεο-σῡλία, ἡ,
- sacrilege, Ael. NA 10.28: in pl., interpol. in Id. VH 6.8.
θεοσυλία, ας (ἡ) [ῡ] pillage d’un temple, vol sacrilège, El. N.A. 10, 28.
Étym. θεόσυλος.
θεοσυλία, [ῡ], ἡ, Tempelraub, Ael. V.H. 6.8, H.A. 10.28.