θεόσυτος
θεόσυτος, sent by the gods
θεόσῠτος, ον,
- sent by the gods, θ. ἢ βρότειος; A. Pr. 116; νόσος ib. 596 (lyr.):—also θεόσσυτος χειμών ib. 643.
θεό·συτος, ος, ον [ῠ] Eschl. Pr. 116, 596, et θεό·σσυτος [ῠ] Eschl. Pr. 643, envoyé par les dieux.
Étym. θ. σεύομαι.
θεόσυτος
θεό-σῠτος, ον
σεύω
- sent by the gods, Aesch.