θεοσύλης
θεοσύλης, robbing God, sacrilegious
θεο-σύλης [ῡ], ου, ὁ, (σῡλάω)
- robbing God, sacrilegious, Ael. VH 5.16, Fr. 124, Ph. ap. Eus. PE 8.14.
θεο·σύλης, ου (ὁ) [ῡ] qui pille les temples, sacrilège, El. V.H. 5, 16 ; Anon. (Suid.).
Étym. θ. συλάω.
θεοσύλης, ὁ, Tempelräuber ; Suid.; Ael. V.H. 5.16.