θεότρεπτος
θεότρεπτος, turned
θεό-τρεπτος, ον,
- turned by the gods, θεότρεπτα τάδʼ αὖ θέρομεν these divine changes of fortune, A. Pers. 905 (-πρεπτα cod. M).
θεό·τρεπτος, ος, ον, tourné (c. à d. changé) par les dieux, en parl. des vicissitudes de la fortune, Eschl. Pers. 905.
Étym. θ. τρέπω.
θεότρεπτος, von Gott gewendet, Aesch. Pers. 871.
θεότρεπτος
θεό-τρεπτος, ον
- turned or directed by the gods, Aesch.