θεόρρητος
θεόρρητος, spoken of God
θεό-ρρητος, ον,
- spoken of God, μέτρον AP 9.505; εὐεπίαι Epic. in BKT 5(1) p. 118.
- II Θεόρρητον, τό, name of a building at Delos, IG ΙΙ(2).199 A 103 (iii B.C.), Inscr.Délos 312.1; elsewh. τὸν οἶκον τὸν Θ-ου IG ΙΙ(2).163 Ba 6 (iii B.C.), al.
θεό·ρρητος, ος, ον, dicté (propr. dit) par la divinité, Anth. 1, 19 ; 9, 505 ; Nonn. Jo. 5, 154 ; 14, 25.
Étym. θ. ῥητός.
θεόρρητος, von Gott gesprochen, göttlich, μέτρον Ep. IX.505.