θεοπροπέω
θεοπροπέω, to prophesy
θεο-προπέω,
- prophesy, but only in part. masc., θεοπροπέων ἀγορεύεις Il. 1.109, cf. Od. 2.184, Pi. P. 4.190, A.R. 2.922.
- II to be a θεοπρόπος II, in Boeot. form θιοπρ-, IG 7.3207 (Orchom.).
θεοπροπέω (seul. part. prés. θεοπροπέων) annoncer la volonté des dieux, rendre des oracles, Il. 1, 109 ; 2, 322 ; Od. 2, 184 ; Pd. P. 4, 339 ; A. Rh. 2, 922.
Étym. θεοπρόπος.
θεοπροπέω, wahrsagen, nur part. θεοπροπέων, Il. 1.109, 2.322, Od. 2.184, Pind. P. 4.190, Ap.Rh. 2.922.
θεοπροπέω
[θεοπρόπος.]
To reveal the divine will Il. 1.109, Il. 2.322: Od. 2.184.
θεοπροπέω
- 1prophesy μάντις ὀρνίχεσσι καὶ κλάροισι θεοπροπέων ἱεροῖς P. 4.190
θεοπροπέω : prophesy, only part.
θεοπροπέω,
- to prophesy, only in part. masc., θεοπροπέων ἀγορεύεις Hom., Pind., etc. from θεοπρόπος