θεοπόνητος
θεοπόνητος, prepared by the gods
θεο-πόνητος, ον,
- prepared by the gods, λέχη, of Helen, E. Tr. 953, Hel. 584.
θεο·πόνητος, ος, ον, travaillé par la main d’un dieu, Eur. Tr. 953, etc.
Étym. θ. πονέω.
θεοπόνητος, von Gott bereitet, λέχη Eur. Tr. 953, Hel. 590.
θεοπόνητος
θεο-πόνητος, ον
πονέω
- prepared by the gods, Eur.