θεοπρέπεια
θεοπρέπεια, divine majesty
θεοπρέπ-εια, ἡ,
- divine majesty, τῆς προσόψεως D.S. 5.43, cf. 11.89.
θεοπρέπεια, ας (ἡ) majesté divine, DS. 5, 43 ; 11, 89 ; Clém. 830.
Étym. θεοπρεπής.
θεοπρέπεια, ἡ, göttliche Würde u. Pracht, DS. 5.43, 11.89.