θηρομιγής
θηρομιγής, half-beast
θηρο-μῐγής, ές,
- half-beast, φῦλα θ., of centaurs, Opp. C. 2.6; θ. τις ὠρυγή a cry as of beasts, Plu. Mar. 20.
θηρο·μιγής, ής, ές [ῐ]
1 à demi bête sauvage (Centaure) Opp. C. 2, 6 ||
2 qui tient de la nature des bêtes sauvages, Plut. Mar. 20.
Étym. θ. μίγνυμι.
θηρομιγής, ές, = θηριομιγής ; φῦλα, von den Centauren, Opp. C. 2.6 ; ὠρυγή Plut. Mar. 20, verworrenes Geheul von wilden Tieren.
θηρομιγής
θηρο-μῐγής, ές
μίγνυμι
- half-beast, θηρ. τις ὠρυγή a cry as of beasts, Plut.