θηροκτόνος
θηροκτόνος, killing wild beasts
θηρο-κτόνος, ον,
- killing wild beasts, epith. of Heracles, IG 5(2).91 (Tegea); of Artemis, E. IA 1570, Corn. ND 3, Porph. Abst. 1.22; ἐν φοναῖς θ. in the chase, E. Hel. 154.
θηρο·κτόνος, ος, ον, qui tue les bêtes sauvages, Eur. Hel. 154.
Étym. θ. κτείνω.
θηροκτόνος, Wild tötend, κύνες Eur. Hel. 153, Artemis I.A. 157.
ven aquí, junto a mí, nocturna, matadora de fieras, ven con esta evocación
θηροκτόνος
θηρο-κτόνος, ον
κτείνω
- killing wild beasts, ἐν φοναῖς θηροκτόνοις, i. e. in the chase, Eur.