θρίζω
θρίζω, poet. syncop. for θερίζω, A. Ag. 536. θριήλοοι· ἱερεῖς, Hsch.
θρίζω (seul. ao. ἔθρισα) sync. poét. p. θερίζω, Eschl. Ag. 536 ; Anth. 7, 439.
θρίζω, synkop. aus θερίζω, Aesch. Ag. 531 ; Theodorid. 11 (VII.439).
θρίζω,
syncop. for θερίζω, Aesch.