θρῖναξ

θρῖναξ, ᾰκος, ἡ,

• trident, three-pronged fork, used to stir grain, etc., Ar. Pax 567, Nic. Th. 114, PFay. 120.3 (i/ii A.D.); as a signet, Tab.Heracl. 1.5. [ῑ: later ῐ, AP 6.95 codd. (Antiphil.).]

θρῖναξ, ακος, ὁ (τρεῖς – ἀκή, für τρῖναξ, was zu vgl.), Dreizack, dreizinkige Gabel, zum Worfeln des Getreides ; αἵ τε θρίνακες διαστίλβουσι πρὸς τὸν ἥλιον Ar. Pax 559 ; Nic. Th. 114, wo der Schol. γεωργικὸν σκεῦος erkl., ἔχον τρεῖς ἐξοχὰς καὶ σκόλοπας ἀπωξυμμένους, ᾧ τοὺς ἀστάχυας τρίβουσι καὶ λικμῶσι.
Das ι ist kurz bei Antiphil. 4 (VI.95), καὶ παλιουρόφορον, χεῖρα θέρευς, θρίνακα.

θρῖναξ, ακος, τρεῖς, ἀκή

• a trident, Ar.