θρίγκωμα
θρίγκωμα, a coping, cornice
θρίγκ-ωμα, ατος, τό,
- coping, cornice, cj. for τριχώμασιν, J. AJ 15.11.3: metaph., θ. τῆς τροφῆς, of salt, Plu. QConv. 2.685b.
θρίγκωμα, ατος (τὸ) revêtement de mur, faîte, Plut. M. 684b ; Jos. A.J. 15, 11 ; p. anal. bord d’un autel, Eur. I.T. 74.
Étym. θριγκόω.
θρίγκωμα, τό, = θριγκός ; Plut. Symp. 5.10.3, übertr., θρίγκωμα τῆς τροφῆς, vom Salz ; ist auch Eur. I.T. 74 für τριχώματα vermutet.
θρίγκωμα
from θριγκόω
θρίγκωμα, ατος, τό,
- a coping, cornice, Eur.