θριαμβοδιθύραμβος
θρῐαμβοδῑθύραμβος [ῠ], ον, epith. of Bacchus, Pratin.Lyr. 1.16.
θριαμβο·διθύραμβος, ου (ὁ) [ῐῑῠ] qui inspire les dithyrambes, les chants de triomphe, ép. de Dionysos, Pratin. (Ath. 617f).
Étym. θρ. διθύραμβος.
θριαμβοδιθύραμβος, ὁ, heißt Dionysus bei Pratin. Ath. XIV.617f.