κάλπις
κάλπις, a vessel for drawing water, a pitcher
κάλπις, ιδος, ἡ, acc. κάλπιν Od. 7.20, κάλπιδα Pi. O. 6.40:—
- pitcher (Thess. word for ὑδρία, acc. to AB 1095), Od. and Pi. ll.cc., h.Cer. 107, E. Hipp. 123 (lyr.), Ar. Ra. 1339 (lyr.), Lys. 358, etc.; a kind of cup, Philem.Gr. ap. Ath. 11.468f; box for unguent, Antiph. 106.2, Plb. 30.25.17; urn for drawing lots or collecting votes, Luc. Herm. 40, 57; cinerary urn, Plu. Demetr. 53: with play on the original sense, AP 12.74 (Mel.), 7.384 (Marc. Arg.); Panathenaic vase, Call. Fr. 122; = κάλπη (B) ΙΙ, Gem. 3.6, S.E. M. 5.92:—in Hsch. also κάλπη, ἡ (q.v.), and κάλπος, ὁ.
κάλπις, ιδος (ἡ) [ῐδ] vase, d’où :
I vase à liquides, particul. :
1 vase à puiser de l’eau, cruche, Od. 7, 20 ; Hh. Cer. 107 ; Eur. Hipp. 121, etc. ||
2 cruche pour mettre de l’eau ou du vin, Anth. 7, 384 ||
3 vase à boire, Philém. gr. (Ath. 468f) ||
4 vase à parfums, Antiph. (Ath. 553d) ; Ath. 195f ||
II urne :
1 urne cinéraire, Plut. Demetr. 53 ; Anth. 12, 74 ||
2 urne pour les votes, Luc. Herm. 40, 57 ||
➳ Acc. -ιδα, Pd. O. 6, 68, ou -ιν, Od. 7, 20.
Étym. cf. κάλπη.
κάλπις, ιδος, ἡ, Krug,
a) Gefäß zum Wasserschöpfen, Wasserkrug ; Od. 7.20, κάλπιν ; H.h. Cer. 107 ; Pind. Ol. 6.40, ἀργυρέαν κάλπιδα ; κάλπισί τʼ ἐκ ποταμῶν δρόσον ἄρατε Ar. Ran. 1340. – Salbengefäß, Antiph. Ath. XII.553d, Pol. 31.3.17.
b) Aschenkrug, Urne, Plut. Demetr. 53 ; κάλπιν ὑπὸ χθόνα θέσθαι Mel. 16 (XII.74); ξυνή Theaet. 4 (Plan. 221); κοίλη, βαιή, ἐλαφρή, Nicarch. 8, Thall. Mil. 5, M.Arg. 30 (IX.330, VII.373, 384), in letzterer Stelle Urne zum Losen, wie Schol. Ar. Vesp. 320 κάλπεις nennt, ἔνθα τὰς ψήφους καθίεσαν οἱ δικάζοντες, vgl. Luc. Hermot. 40.
Bei Ath. XI.468f wird aus Philemon ein besonderes Trinkgeschirr καλπίς erwähnt.
a) Gefäß zum Wasserschöpfen, Wasserkrug ; Od. 7.20, κάλπιν ; H.h. Cer. 107 ; Pind. Ol. 6.40, ἀργυρέαν κάλπιδα ; κάλπισί τʼ ἐκ ποταμῶν δρόσον ἄρατε Ar. Ran. 1340. – Salbengefäß, Antiph. Ath. XII.553d, Pol. 31.3.17.
b) Aschenkrug, Urne, Plut. Demetr. 53 ; κάλπιν ὑπὸ χθόνα θέσθαι Mel. 16 (XII.74); ξυνή Theaet. 4 (Plan. 221); κοίλη, βαιή, ἐλαφρή, Nicarch. 8, Thall. Mil. 5, M.Arg. 30 (IX.330, VII.373, 384), in letzterer Stelle Urne zum Losen, wie Schol. Ar. Vesp. 320 κάλπεις nennt, ἔνθα τὰς ψήφους καθίεσαν οἱ δικάζοντες, vgl. Luc. Hermot. 40.
Bei Ath. XI.468f wird aus Philemon ein besonderes Trinkgeschirr καλπίς erwähnt.
κάλπις
ἡ.
A pitcher Od. 7.20.
κάλπῐς
- 1pitcher ἁ δὲ ζώναν καταθηκαμένα κάλπιδά τʼ ἀργυρέαν O. 6.40
κάλπις : water - jar, urn, Od. 7.20†. (See cut, from a picture on an ancient vase.)
κάλπις, ιδος
- a vessel for drawing water, a pitcher or ewer, Od., Attic:— an urn for drawing lots or collecting votes, Anth., Luc.: — a cinerary urn, Anth.