κήρινος
κήρινος, of wax, waxen
κήρῐνος, η, ον, (κηρός)
- waxen, Ar. Ec. 1035, Archipp. 3 D., Pl. Tht. 191c, 197d; κηρίνα ὀπώρα, i.e. honey, Alcm. 75.
- II metaph., pliable as wax, τοὺς θυμοὺς . . κηρίνους ποιεῖν Pl. Lg. 633d; κηρίνας τὰς ὑπολήεις ἔχειν Arr. Epict. 3.16.10.
- 2 wax-coloured, pallid, Suid. s.v. ἐκηριώθην.
- 3 of women, ‘made up’ with cosmetics, Philostr. Ep. 22, cf. VA 2.22.
κήρινος, η, ον [ῐ] de cire :
I au pr. c. à d.
1 de cire, en cire, Ar. Eccl. 1035 ; Plat. Theæt. 191c, 197d ||
2 jaune comme la cire, Alcm. 63 ||
3 fardé, Philstr. Ep. 39 ||
II fig. c. à d. mou comme la cire, sans consistance, Plat. Leg. 633d ; Arr. Epict. 3, 16, 10.
Étym. κηρός.
κήρινος, wächsern ; πλάσμα Plat. Theaet. 197d ; ἐκμαγεῖον 191c ; ὀπώρα, d.i. der Honig, Alcm. Ath. XV.648b ; – übertr., θωπεῖαι τοὺς θυμοὺς μαλάττουσαι κηρίνους ποιοῦσιν, weich wie Wachs machen, Plat. Legg. I.633d ; ὑπολήψεις Arr. Epict. 3.16.10.
κήρινος
κήρῐνος, η, ον
κηρός
- of wax, waxen, Plat.: metaph. pliable as wax (Hor., cereus in vitium flecti), Plat.