κήρ
κήρ, doom, death, fate (LSJ Κήρ)
κηρός, ἡ.
- 1
Bane, death : τό τοι κὴρ εἴδεται εἶναι Il. 1.228, κῆρʼ ἀλεείνων Il. 3.32. Cf. Il. 2.352, 859, Il. 3.360, 454, Il. 5.22, Il. 13.665, Il. 16.47, Il. 18.115, Il. 24.82, etc. : κηρὶ δαμείς Od. 3.410. Cf. Od. 2.165, 283, Od. 4.502, Od. 17.500, Od. 18.155, Od. 22.330, etc.
So κὴρ θανάτοιο (consisting in . . . ) Il. 16.687.
- 2
One’s destined fate : ἐμὲ κὴρ ἀμφέχανε, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ Il. 23.78.
- 3
Figured as a weight put in the balance and typifying death or one’s fate : ἐν δὲ τίθει δύο κῆρε θανάτοιο Od. 8.70 =Il. 22.210. Cf. Od. 8.73.
- 4
More or less distinctly personified as agent of death : τίς νύ σε κὴρ ἐδάμασσε θανάτοιο; Od. 11.171 = 398.
In pl. : οὓς κῆρες φορέουσιν Od. 8.528. Cf. Il. 4.11, Il. 12.113, 402, Il. 13.283, Il. 15.287, Il. 21.565 : Od. 2.316, 352 = Od. 5.387, Od. 4.512, Od. 17.547 = Od. 19.558, Od. 22.66, Od. 23.332.
So κῆρες θανάτοιο Il. 2.302, 834 = Il. 11.332, Il. 9.411, Il. 12.326, Il. 21.548, Il. 22.202 : Od. 14.207.
- 5
Fully personified : ἐν δʼ Ἔρις ἐν δὲ κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δʼ ὀλοὴ κήρ Il. 18.535.
- 1
- the goddess of death, hence doom, fate, Hom.; in full, Κὴρ Θανάτοιο Od.; Κῆρες Θανάτοιο Il.: generally, bane, ruin, βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι grievous ruin it were not to obey, Aesch.; κὴρ οὐ καλή an unseemly calamity, Soph.
-
…δʼ ἠοῦς Τρώεσσι μεθʼ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω. ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τʼ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν. ἀλλʼ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν…
Homer, Iliad
-
…ἔλασσε πόλει, καὶ ἐδείματο οἴκους, καὶ νηοὺς ποίησε θεῶν, καὶ ἐδάσσατʼ ἀρούρας. ἀλλʼ ὁ μὲν ἤδη κηρὶ δαμεὶς Ἄϊδόσδε βεβήκει, Ἀλκίνοος δὲ τότʼ ἦρχε, θεῶν ἄπο μήδεα εἰδώς. τοῦ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα θεά…
Homer, Odyssey
-
…πάντων ᾔδεε μαντοσύνας, οὐδὲ οὓς παῖδας ἔασκε στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα · τὼ δέ οἱ οὔ τι πειθέσθην · κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο. τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχεʼ ἀπηύρα · Ἱππόδαμον δʼ…
Homer, Iliad
-
…, φόνον ποτιδεγμένω αἰεί. πάπτηνεν δʼ Ὀδυσεὺς καθʼ ἑὸν δόμον, εἴ τις ἔτʼ ἀνδρῶν ζωὸς ὑποκλοπέοιτο, ἀλύσκων κῆρα μέλαιναν. τοὺς δὲ ἴδεν μάλα πάντας ἐν αἵματι καὶ κονίῃσι πεπτεῶτας πολλούς, ὥστʼ ἰχθύας, οὕς θʼ ἁλιῆες…
Homer, Odyssey
-
…λευκοί, ἀποστίλβοντες ἀλείφατος · οἷς ἔπι μὲν πρὶν Νηλεὺς ἵζεσκεν, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος · ἀλλʼ ὁ μὲν ἤδη κηρὶ δαμεὶς Ἄϊδόσδε βεβήκει, Νέστωρ αὖ τότʼ ἐφῖζε Γερήνιος, οὖρος Ἀχαιῶν, σκῆπτρον ἔχων. περὶ δʼ υἷες ἀολλέες…
Homer, Odyssey
-
…Ἴλιον εἰς ἐύπωλον, ἵνα Τρώεσσι μαχοίμην. ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον · τίς νύ σε κὴρ ἐδάμασσε τανηλεγέος θανάτοιο ; ἦ δολιχὴ νοῦσος, ἦ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν ; εἰπὲ δέ μοι…
Homer, Odyssey
-
…. ἦμος δʼ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα · ἐν δʼ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο Τρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών · ῥέπε δʼ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν .…
Homer, Iliad
-
…· πολλοὶ δὲ κασίγνητοί τε ἔται τε Ἄργος ἀνʼ ἱππόβοτον, μέγα δὲ κρατέουσιν Ἀχαιῶν. τῶν ὑπαλευάμενος θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν φεύγω, ἐπεί νύ μοι αἶσα κατʼ ἀνθρώπους ἀλάλησθαι. ἀλλά με νηὸς ἔφεσσαι, ἐπεί σε φυγὼν ἱκέτευσα…
Homer, Odyssey
-
…ἐπήν με πυρὸς λελάχητε. οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλʼ ἐμὲ μὲν κὴρ ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ · καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ, τείχει…
Homer, Iliad
-
…ῥά τοι αὐτὸς Ὀδυσσεὺς πέφραδʼ ὅπως τελέει · μνηστῆρσι δὲ φαίνετʼ ὄλεθρος πᾶσι μάλʼ, οὐδέ κέ τις θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξει. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια · ξεῖνʼ, ἦ τοι μὲν ὄνειροι ἀμήχανοι ἀκριτόμυθοι γίγνοντʼ, οὐδέ…
Homer, Odyssey