κηραμύντης
κηραμύντης, averter of evil
κηρᾰμύντης, ου, ὁ, (ἀμύνω)
- averter of evil, epith. of Heracles, Lyc. 663.
κηρ·αμύντης, ου [ᾰ] adj. m. qui préserve de la mort, protecteur, Lyc. 663.
Étym. κήρ, ἀμύνω.
κηραμύντης, ὁ, Unglücksabwender, Lycophr. 663.