καίριμος
καίρ-ῐμος, η, ον,
- = καίριος, dub. in Macho ap. Ath. 13.581b, cf. Al. Le. 16.21; -ώτερος οἶνος PElor. 143.2 (iii A. D.).
καίριμος, η, ον [ῐ] à l’endroit convenable (pour donner la mort) Mach. (Ath. 581b dout.) cf. le suiv.
Étym. καιρός.
καίριμος, = καίριος, καιρίμην πλαγείς Machon bei Ath. XIII.581b, l.d.