καίπερ
καίπερ, καίπερ, although
- I even, καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα Il. 10.70.
- II although, albeit, usu. c. part., καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ 1.577; καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου 8.125; καὶ πρίν περ θυμῷ μεμαώς 5.135; καὶ κήδεά περ πεπαθυίῃ Od. 17.555: so in later Poets, κ. ἀχνύμενος Pi. I. 8(7).4, cf. N. 6.6; καὶ θοῦρός περ ὤν A. Fr. 199.2; κ. αὐθάδη φρονῶν Id. Pr. 907; κ. οὐ στέργων ὅμως Id. Th. 712; κ. οὐ δύσοργος ὤν S. Ph. 377: preceded by ὅμως, Pl. R. 495d: the part. must freq. be supplied, καὶ θεός περ [ὤν] A. Ag. 1203; γιγνώσκω σαφῶς, κ. σκοτεινὸς [ὤν], τήν γε σὴν αὐδὴν ὅμως S. OT 1326; also εἰ μέμονάς γε, καὶ ὀψέ περ [ἐρυόμενος], . . ἐρύεσθαι Il. 9.247; ἐπιμνησαίμεθα Χάρμης, καὶ πρὸς δαίμονά περ [μαχούμενοι] 17.104; λέγεις ἀληθῆ, κ. ἐκ μακροῦ χρόνου [λέγων] S. OT 1141; ἀλλʼ ἔστιν ὧν δεῖ, κ. οὐ πολλῶν ἄπο, = καίπερ οὐ πολλῶν ὄντων, Id. Ph. 647: with finite Verbs only as dub. l., κ. ἔχει (leg. καἴπερ) Pi. N. 4.36; κ. (leg. καίτοι) ἐκεῖνό γε ᾤμην τι εἶναι Pl. Smp. 219c.
- a c. part. ἀλλά τι προσφέρομεν ἔμπαν ἢ μέγαν νόον ἤτοι φύσιν ἀθανάτοις, καίπερ ἐφαμερίαν οὐκ εἰδότες οὐδὲ μετὰ νύκτας ἄμμε πότμος ἅντινʼ ἔγραψε δραμεῖν ποτὶ στάθμαν N. 6.6 τῶ καὶ ἐγώ, καίπερ ἀχνύμενος θυμόν, αἰτέομαι χρυσέαν καλέσαι Μοῖσαν I. 8.5 καὶ πολυκλείταν περ ἐοῖσαν ὅμως Θήβαν ἔτι μᾶλλον ἐπασκήσει fr. 194. 4. part. supp., δείπνου δὲ λήγοντος γλυκὺ τρωγάλιον καίπερ πεδʼ ἄφθονον βοράν (Boeckh: καὶ περι codd.) fr. 124c. [
- b c. ind. ἔμπα, καίπερ ἔχει βαθεῖα ποντιὰς ἅλμα μέσσον, ἀντίτεινʼ ἐπιβουλίᾳ (καἴπερ coni. Christ) N. 4.36]
- although, albeit, mostly with a part., καίπερ πολλὰ παθών Od.; often divided, καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα Il.; καὶ κρατερός περ ἐών Il.; in Trag., with ὅμως added, καίπερ οὐ στέργων ὅμως Trag., etc.
-
…ἀρετὴν ἐκείνους τοῖς αὑτῶν κινδύνοις ἐστεφάνωσαν. τοσοῦτον δὲ εὐτυχέστεροι παῖδες ὄντες ἐγένοντο τοῦ πατρός · ὁ μὲν γάρ, καίπερ ὢν ἀγαθῶν πολλῶν αἴτιος ἅπασιν ἀνθρώποις, ἐπίπονον καὶ φιλόνικον καὶ φιλότιμον αὑτῷ καταστήσας τὸν βίον τοὺς μὲν ἄλλους ἀδικοῦντας…
Lysias, Speeches
-
…ὑμᾶς καὶ πάλαι πολλὰ ἤδη ἔτη καὶ οὐδὲν ἀληθὲς λέγοντες, οὓς ἐγὼ μᾶλλον φοβοῦμαι ἢ τοὺς ἀμφὶ Ἄνυτον, καίπερ ὄντας καὶ τούτους δεινούς · ἀλλʼ ἐκεῖνοι δεινότεροι, ὦ ἄνδρες, οἳ ὑμῶν τοὺς πολλοὺς ἐκ παίδων παραλαμβάνοντες ἔπειθόν…
Plato, Apology
-
…Κήπιδος καὶ ὁ Λευκολοφίδου, καὶ ἄλλοι τινὲς ἐφαίνοντο · περὶ δὲ ὧν διελέγοντο οὐκ ἐδυνάμην ἔγωγε μαθεῖν ἔξωθεν, καίπερ λιπαρῶς ἔχων ἀκούειν τοῦ Προδίκου πάσσοφος γάρ μοι δοκεῖ ἁνὴρ εἶναι καὶ θεῖος ἀλλὰ διὰ τὴν βαρύτητα τῆς φωνῆς βόμβος…
Plato, Protagoras
-
…ἐγὼ ἀκούσας εἶπον · ὦ Πρωταγόρα, τοῦτο μὲν οὐδὲν θαυμαστὸν λέγεις, ἀλλὰ εἰκός, ἐπεὶ κἂν σύ, καίπερ τηλικοῦτος ὢν καὶ οὕτως σοφός, εἴ τίς σε διδάξειεν ὃ μὴ τυγχάνοις ἐπιστάμενος, βελτίων ἂν γένοιο. ἀλλὰ…
Plato, Protagoras
-
…ἔτι γὰρ ὑπομένεις με τὸν τυφλὸν κηδεύων. φεῦ φεῦ. οὐ γάρ με λήθεις, ἀλλὰ γιγνώσκω σαφῶς, καίπερ σκοτεινός, τήν γε σὴν αὐδὴν ὅμως. ὦ δεινὰ δράσας, πῶς ἔτλης τοιαῦτα σὰς ὄψεις μαρᾶναι ; τίς…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…δέ, χειρὸς ἄθλιον βάρος, ; κεῖται, τὸ σῶμα δʼ οὐκέτʼ ὀρθῶσαι σθένει. ; ὅμως δέ, καίπερ σμικρὸν ἐμπνέουσʼ ἔτι, βλέψαι πρὸς αὐγὰς βούλεται τὰς ἡλίου ὡς οὔποτʼ αὖθις, ἀλλὰ νῦν πανύστατον ἀκτῖνα κύκλον θʼ…
Euripides, Alcestis
-
…συγκάμνων, τέκνον · ἐσθλῆς γάρ, οὐδεὶς ἀντερεῖ, καὶ σώφρονος γυναικὸς ἡμάρτηκας. ἀλλὰ ταῦτα μὲν φέρειν ἀνάγκη καίπερ ὄντα δύσφορα. δέχου δὲ κόσμον τόνδε, καὶ κατὰ χθονὸς ἴτω. τὸ ταύτης σῶμα τιμᾶσθαι χρεών, ἥτις…
Euripides, Alcestis
-
…οὐκ εἰσὶ τοιοῦτοι, λέγειν κελεύετε, καὶ γελᾶτε, ἄν τισι λοιδορηθῶσιν. καὶ οὐχί πω τοῦτο δεινόν, καίπερ ὂν δεινόν · ἀλλὰ καὶ μετὰ πλείονος ἀσφαλείας πολιτεύεσθαι δεδώκατε τούτοις ἢ τοῖς ὑπὲρ ὑμῶν λέγουσιν. καίτοι θεάσασθε ὅσας…
Demosthenes, Speeches
-
…εἶ λόγων. μέμηνας ἤδη · καὶ πρὶν ἐξέστης φρενῶν. στείχωμεν ἡμεῖς, Κάδμε, κἀξαιτώμεθα ὑπέρ τε τούτου καίπερ ὄντος ἀγρίου ὑπέρ τε πόλεως τὸν θεὸν μηδὲν νέον δρᾶν. ἀλλʼ ἕπου μοι κισσίνου βάκτρου μέτα, πειρῶ δʼ…
Euripides, Bacchae
-
…πρὸς αὐτὰ καταβέβληνται. ταῦτα μὲν οὖν ἀφείσθω. τὸ δὲ καθόλου βέλτιον ἴσως ἐπισκέψασθαι καὶ διαπορῆσαι πῶς λέγεται, καίπερ προσάντους τῆς τοιαύτης ζητήσεως γινομένης διὰ τὸ φίλους ἄνδρας εἰσαγαγεῖν τὰ εἴδη. δόξειε δʼ ἂν ἴσως βέλτιον εἶναι καὶ…
Aristotle, Nicomachean Ethics