καθεκτικός
καθεκτικός, capable of holding
καθεκ-τικός, ή, όν,
- capable of holding or retaining, ἡ μνήμη ἕξις κ. ὑπολήψεως Arist. Top. 125b18; κ. δύναμις Gal. 1.654, Alex.Aphr. Pr. 2.60; τὸ κ. καὶ ἰξῶδες Artem. 2.14: c. gen., κ. τοῦ πνεύματος, opp. προετικός, Arist. Pr. 963a21 (Comp.). Adv. -κῶς, ἔχειν τῶν μαθημάτων Marin. Procl. 5.
καθεκτικός, ή, όν [ᾰ] qui a la propriété d’arrêter, de retenir, Arstt. Probl. 34, 15, 4 ; A. Aphr. Probl. 2, 60.
Étym. καθεκτός.
καθεκτικός, ή, όν, an-, fest-, zurückhaltend ; κοτυληδόνας καθεκτικὰς ὧν λαμβάνουσι Arist. H.A. 10.3 ; Sp., καὶ ἰξῶδες Artemid. 2.14.