καθεκτός
καθεκτός, to be held back
καθεκ-τός, ή, όν, (κατέχω)
- to be held back, checked, θρασὺς καὶ βδελυρὸς καὶ οὐδὲ κ. ἔτι D. 21.2, cf. Plu. Fab. 10, Pomp. 66; τῶν πραγμάτων οὐκέτι πολλοῖς ὄντων καθεκτῶν since power could not be retained in the hands of many, Id. Brut. 47; ἐν τῷ κ. εἶναι to contain oneself, Philostr. Im. 2.6. Adv. οὐ -τῶς so as not to be restrained, μάχεσθαι Id. Her. 10.5.
- II in the grip of, λούπησι χαλεπῆσιν Corinn. Supp. 1.28.
καθεκτός, ή, όν [ᾰ] qu’on peut arrêter, contenir, Dém. 515, 12 ; Plut. Pomp. 66, etc. ; ἐν τῷ καθεκτῷ εἶναι, Philstr. 818, se contenir.
Étym. vb. de κατέχω.
καθεκτός, adj. verb. zu κατέχω, zurückzuhalten ; θρασὺς καὶ βδελυρὸς καὶ οὐδὲ καθ. Dem. 21.2 ; Sp., wie Plut. Fab. 10. – Auch adv., Philostr.
καθεκτός
καθ-εκτός,
κατέχω
- to be held back or checked, Dem.: to be retained, Plut.