καλιστρέω
καλιστρέω, call
κᾰλιστρέω,
- = καλέω, D. 47.60 (restored fr. Harp. s.v. ἐκαλίστρουν), Call. Dian. 67, Cer. 98.
καλιστρέω-ῶ [ᾰ] ion. c. καλέω, Call. Dian. 67, etc.
Étym. cf. βωστρέω et βοάω.
καλιστρέω, verstärktes καλέω (vgl. βωστρέω u. βοάω), Callim. Dian. 67 Cer. 98.