καπνίζω

καπν-ίζω,

• make smoke, i.e. make a fire, Ep. aor. 1 κάπνισσαν Il. 2.399; use as a fumigation, τροχίσκον Paul.Aeg. 3.28.
• • II smoke, blacken with smoke, D. 54.4, Sopat. 6.9, PMasp. 141 ii a 25 (vi A.D.):—Pass., to be smoked, ὁ ἠπίολος φεύγει -όμενος Arist. HA 605b16; of the eyes, suffer from smoke, Id. Pr. 957b33, cf. 896b8; of cookery, καπνιζομένη τυραννίς empire of the smoke, Demetr.Com.Nov. 1.4; κλίβανος -όμενος smoking furnace, LXX Ge. 15.17.
  • • 2 intr. in Act., to be black with smoke, pf. κεκάπνικα Ar. Pax 892; τὸ ὄρος τὸ καπνίζον LXX Ex. 20.18; κρύσταλλος ἡ -ίζουσα smoky quartz, PHolm. 6.38: metaph., [θυμὸν] καπνίζοντα (v.l. -ιῶντα) καὶ διακαιόμενον Plu. Cohib. 2.454e.

καπνίζω, Rauch machen, d.i. Feuer anzünden, κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας καὶ δεῖπνον ἕλοντο Il. 2.299 ; einräuchern, durch Rauch schwärzen, betästigen, φήσαντες καπνίζειν αὑτοὺς ὀψοποιουμένους τοὺς παῖδας Dem. 54.4 ; vgl. Sopat. bei Ath. IV.160f ; διὰ τί οἱ ἐξόφθαλμοι καπνίζονται μᾶλλον, warum diese durch den Rauch mehr belästigt werden, Arist. Probl. 31.6 ; καπνιζομένη τυραννὶς ἡ μαγειρική ἐστιν Demetr. com. Ath. IX.405e. – Auch = mit Rauch durchziehen lassen, z.B. Fleisch räuchern, καπνιστὰ κρέα Ath. III.153c.

καπνίζω

[καπνός.]

To raise a smoke, i.e. to make fire : κάπνισσαν καὶ δεῖπνον ἕλοντο Il. 2.399.

καπνίζω (καπνός): only aor., lighted fires, Il. 2.399†.

καπνίζω, καπνός

• • Ito make smoke, i. e. to make a fire, Il.
  • IIto smoke, blacken with smoke, Dem.
  • • 2intr. to be black with smoke, Ar.