καρκαίρω
καρκαίρω, to quake
καρκαίρω,
- quake, of the earth, κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν ὀρνυμένων Il. 20.157.
- II ἐκάρκαιρεν· ἐπλήθυεν, and ἐκάρκαιρον· ψόφον τινὰ ἀπετέλουν, Hsch.
καρκαίρω (impf. 3 sg. poét. κάρκαιρε) résonner, retentir, Il. 20, 157.
καρκαίρω, dröhnen, erdröhnen, erzittern, κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν ὀρνυμένων Il. 20.157.
καρκαίρω
[imitative.]
To quake, tremble: κάρκαιρε γαῖα πόδεσσιν (with, under, the feet) Il. 20.157.
καρκαίρω : quake, ipf., Il. 20.157†.
καρκαίρω,
- to quake under the feet of men and horses, Lat. tremere, Il. (Formed from the sound.)