καρτύνω
καρτύνω, Ep. for κρατύνω (q.v.).
καρτύνω :
1 fixer solidement, Phanocl. (Stob. Fl. 64, 14) ||
2 tenir ou saisir fortement : τι ἐνὶ χερσίν, A. Rh. 2, 332, qqe ch. avec ses mains, dans ses mains ||
Moy.
1 affermir, fortifier pour soi : φάλαγγας, Il. 11, 215, fortifier ses rangs, en parl. d’une armée ||
2 se rendre maître de : τι, Périandr. (DL. 1, 100) de qqe ch. ; τινὰ κεραυνῷ, A. Rh. 1, 510, abattre qqn d’un coup de foudre ||
➳ Act. seul. prés. Pd. O. 13, 95 ; et ao. Phanocl. (Stob. Fl. 64, 14) ; A. Rh. 2, 332. Moy. seul. ao. 3 pl. ἐκαρτύναντο [ῡ] Il. 11, 215 ; 12, 415 ; A. Rh. 2, 1088 ; Thrasyb. (DL. 1, 7, 9).
Étym. cf. κρατύνω.
καρτύνω, ep. = κρατύνω ; τὰ βέλεα καρτύνειν χεροῖν Pind. Ol. 13.95 ; τὴν κεφαλὴν χέλυϊ Phanocl. Stob. fl. 64.14. – Hom. nur med. in der Vbdg ἐκαρτύναντο φάλαγγας, sie verstärkten für sich die Schlachtreihen, Il. 12.415 u. öfter, u. so sp.D., ἐκαρτύναντο μέλαθρον Ap.Rh. 2.1088, vgl. 1.510 ; χεῖρας ἐκαρτύναντο, sie bewaffneten sich die Hände, Theocr. 22.80 ; τὴν αἰσυμνητείην, sich die Herrschaft sichern, Thrasyb. b. DL. 1.100.
†καρτύνω
[κάρτος.]
3 pl. aor. mid. ἐκαρτύναντο.
To strengthen.
In mid.: ἐκαρτύναντο φάλαγγας (pulled their ranks together) Il. 11.215=Il. 12.415, Il. 16.563.
καρτῡνω
- 1hurl with force ἐμὲ δʼ παρὰ σκοπὸν οὐ χρὴ τὰ πολλὰ βέλεα καρτύνειν χεροῖν O. 13.95
καρτύνω : only aor. mid., ἐκαρτύναντο φάλαγγας, strengthened their ranks. (Il.)
καρτύνω
καρτύ_νω,
Epic for κρατύνω.